Sözleşmelerde ve belgelerde damga vergisi

Damga vergisinin kapsamı, yalnızca belgenin adına bakılarak belirlenmez. Belgenin içeriği, hukuki sonuç doğurup doğurmadığı ve Damga Vergisi Kanunu’na ekli tablolarda yer alıp almadığı incelenir. Yazılı sözleşmelerin yanında, kanunda belirtilen koşulları taşıyan elektronik imzalı belgeler de damga vergisi bakımından önem taşıyabilir. Bununla birlikte, her sözleşme otomatik olarak damga vergisine tabi değildir; kanuni kapsam ve istisnalar kontrol edilmelidir.

Damga vergisinin mükellefi kural olarak kâğıdı imzalayanlardır. Resmî dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kâğıtlarda ise kanun, vergiyi kimin ödeyeceğine ilişkin özel bir düzenleme içerir. Birden fazla tarafın imzalaması, birden fazla nüsha düzenlenmesi veya bir kâğıtta birden çok işlem bulunması verginin hesabını etkileyebilir.

Vergi maktu veya nispi olarak hesaplanabilir. Nispi hesaplamada belgede yer alan belli para, maktu hesaplamada ise belgenin niteliği öne çıkar. Ekli tablolar ve dönemsel oranlar değişebileceğinden, makale güncel vergi hesabını ilgili yılın resmi tarifesi üzerinden kontrol etmeyi önermelidir.