Boşanma Sebepleri ve Türleri

Türk Medeni Kanunu'na göre boşanma sebepleri genel olarak özel boşanma sebepleri ve genel boşanma sebebi olmak üzere ikiye ayrılır. Özel sebepler kanunda sınırlı olarak sayılmış olup belirli şartlara ve sürekliliğe bağlıdır; genel sebepler ise ortak hayatın sürdürülemez hale gelmesini esas alır.
Zina (TMK m. 161): Eşlerden birinin başka bir kişiyle cinsel ilişkiye girmesi özel boşanma sebebidir. Affeden tarafın dava hakkı yoktur; dava açma süresi fiilin öğrenilmesinden itibaren 6 ay ve her hâlde 5 yıldır. Hayata Kast, Pek Kötü veya Onur Kırıcı Davranış (TMK m. 162): Bir eşin diğerinin hayatına kastetmesi, ona fiziksel şiddet uygulaması veya ağır derecede hakaret/onur kırıcı eylemlerde bulunmasıdır. Suç İşleme ve Haysiyetsiz Hayat Sürme (TMK m. 163): Eşlerden birinin küçük düşürücü bir suç işlemesi ya da haysiyetsiz bir yaşam tarzı sürmesi nedeniyle diğer eşten birlikte yaşaması beklenemeyen durumlardır. Terk (TMK m. 164): Eşlerden birinin ortak hayatı devam ettirmemek amacıyla diğerini terk etmesi veya haklı bir sebep olmadan dönmemesi halinde ihtar prosedürü uygulanarak açılan davadır. Akıl Hastalığı (TMK m. 165): Eşlerden birinin akıl hastası olması ve bu hastalığın ortak hayatı diğer eş için çekilmez hâle getirmesinin resmi sağlık kurulu raporuyla tespiti gerekir. Evlilik Birliğinin Temelinden Sarsılması (Şiddetli Geçimsizlik - TMK m. 166): Eşler arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede geçimsizliğin yaşandığı hallerdir. Evlilik en az bir yıl sürmüşse tarafların ortak başvurusuyla anlaşmalı boşanma olarak da gerçekleşebilir. Dikkat Edilmesi GerekenlerÖzel boşanma sebeplerinde (zina, hayata kast vb.) kanunda öngörülen hak düşürücü sürelere (öğrenmeden itibaren 6 ay) titizlikle uyulmalıdır. Çekişmeli boşanma davalarında ise kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat ile velayet gibi unsurlar davanın seyrini doğrudan etkiler.