Sözlü kira sözleşmesinin geçerliliği ve ispatı

Genel açıklama: Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir malın kullanılmasını veya ondan yararlanılmasını kiracıya bırakması, kiracının da bunun karşılığında kira bedeli ödemeyi üstlenmesiyle kurulur. Konut veya işyeri kirasının geçerli olması için her durumda yazılı sözleşme yapılması şart değildir.

Açıklama / detay içerik: Taraflar sözlü olarak anlaşmış, kiracı taşınmaza yerleşmiş ve kira ödemeleri başlamışsa kira ilişkisinin kurulduğu kabul edilebilir. Banka dekontları, mesajlaşmalar, anahtar teslimi, abonelik kayıtları, tanık anlatımları ve tarafların sonraki davranışları sözleşmenin varlığının belirlenmesinde önem taşıyabilir.

Sözlü kira sözleşmesinde kira bedeli, başlangıç tarihi, ödeme günü, depozito, aidat ve yan giderler açıkça belirlenmemiş olabilir. Bu durumda tarafların önceki uygulamaları, ödeme kayıtları ve taşınmazın kullanım biçimi değerlendirilir.

Kira ilişkisinin varlığı ile sözleşme koşullarının ispatı farklı konulardır. Kiracının taşınmazda bulunması kira ilişkisinin varlığına işaret edebilir; ancak kira bedelinin miktarı veya özel bir tahliye şartı ayrıca ispatlanmalıdır.

Temel maddeler: Kira sözleşmesinin tanımı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 299. maddesinde, sözleşmelerde şekil serbestisi 12. maddesinde, ispat yükü ve deliller ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddesinde düzenlenir.

Dikkat edilmesi gerekenler: Sözlü kira sözleşmesi geçerli olsa bile ispat açısından risklidir. Kira ödemeleri banka yoluyla yapılmalı, açıklama bölümüne kira dönemi yazılmalı ve taraflar kira bedeli ile ödeme gününü yazılı olarak teyit etmelidir. Sözlü anlaşmada kararlaştırıldığı ileri sürülen özel şartların ayrıca ispatlanması gerekebilir.